'Ik maak plaats voor de weke mens'

De Nederlander Jack Timmermans was ooit de docent van Goele Van Dijck, maar legt zich nu toe op zijn kinderdansgezelschap De Stilte.

'Als ik geen kunstenaar was geworden, had ik allang zelfmoord gepleegd', zegt Jack Timmermans. 'Door voor kinderen te werken, zoek ik minder mijn zwarte kant op. Ik wil hen hoop geven. Mijn voorstellingen lopen nooit slecht af.'

De Stilte richt zich op kleuters en lagere-schoolkinderen. 'Ze zijn zo manipuleerbaar en weerloos. Ik wil hen het idee aanreiken dat je naast die harde wereld ook je eigen wereld kan creëren, al spelend. In hun spel zijn kinderen geen slachtoffer, maar dader. Dat inspireert mij.'

Op het Krokusfestival speelt De Stilte Alice (6+), gebaseerd op het boek Alice in Wonderland. 'Het is een voorstelling vol verwondering en ik laat de kleine Alice de strijd aangaan met haar geestelijke vader Lewis Carroll. Maar als je dat er niet in ziet, is het niet erg. Wat telt, is wat de kijker ziet. Iedereen kan een beeld lezen. Vergelijk het met muziek: als die voor jou goed klinkt, is het goed; het uitgangspunt van de muzikant doet er niet toe. Na de voorstelling moet je kinderen niet vragen of ze het begrepen hebben. Vraag hen wat ze gezien hebben. De achtergrond van elk kind is anders, de voorstelling is gelaagd. Iedereen geeft er zijn eigen betekenis aan.'

'Tekst gebruik ik nooit. Als je kinderen wilt laten kennismaken met dans, is tekst een struikelblok. Toen ik klein was, kreeg ik wel eens een voorstelling van het pionierende Nederlandse gezelschap Scapino te zien, waarin de dans werd voorafgegaan door een stuk met tekst. Ik dacht dan altijd dat die danseressen maar een pauzenummertje brachten.'

'Een inspiratiebron kan tekst wel zijn: sommige beelden in Alice komen recht uit het boek. Zo gek als een deur zijn, iemand de kleren van het lijf vragen: je hebt de beeldspraak soms maar te plukken en te ensceneren.'

'Voorts moet een kinderdansvoorstelling genoeg dynamiek bevatten om de aandacht vast te houden. Volwassen danscreaties blijven vaak in één sfeer, kinderen hebben meer afwisseling nodig. Ze hebben ook behoefte aan contact: een danser die in zichzelf gekeerd is, kan hen niet boeien. Voor mij draait alles om de kwetsbaarheid die we opzoeken. Ik maak plaats voor de weke mens. Zo wil ik bijdragen tot een leefbare wereld.'

'Nederland heeft een langere traditie met kinderdans dan België. Maar we treden ook vaak in Belgische scholen op. Het mooie is dat je via schoolvoorstellingen alle kinderen bereikt. Wie voor volwassenen danst, heeft een keurig maar select publiek. Voor kinderen is de drempel lager, ze laten het gevoelsmatige en het verstandelijke probleemloos door elkaar lopen. Ze zijn zelf dansers.'

Alice (6+), zondag 22/2, 14u, CC Hasselt.

Krokusfestival, van 21/2 tot 24/2.

Info: 011-22.99.33.

http://www.destilte.nl/